****************************
දුම්බර මිටියාවතේ පිහිටි එක්තරා ලස්සන පොඩි ගමක තරුණයන් දෙදෙනෙකුත් එක් තරුනියකුත් වාසය කළා. ගැටවර වියේ පසුවුණු මේ තිදෙනා පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම යාලුවෝ , පාසල් ගියේ සෙල්ලම් කලේ ගමන් බිමන් ගියේ ඔක්කොම එකටමයි.
පාසල් ඇරී ගෙදර එන මේ තිදෙනා වෙන් වන්නේ එක තුන්මං හන්දියකදී.. මේ හන්දියෙන් තිදෙනා පාරවල් තුනට වෙන්වී තමන්ගේ ගෙවල් වලට යනවා. වෙන්වෙලා යන්න කලින් මොවුන් හැමදාම කරන එක චාරිත්රයක් තිබුණා , ඒ තමයි හන්දියේ තිබුණු එක අඹ ගසකින් අඹ කැඩීම.. තරුණයන් දෙදෙනා ගසට පොලු ගසමින් කඩන අඹ , තරුණිය සිනාසෙමින් අහුලා ගත්තා. තිදෙනා වෙන් වෙලා ගියේ කඩාගත්ත අඹ සමව බෙදාගෙන කන ගමන්..
මොවුන්ගේ මෙම ක්රියාව හැමදාම නිශ්ශබ්දව බලන් හිටියා එක පුද්ගලයෙක් , ඒ තමයි හන්දියේ කෝපි කඩේ මුලුදවසම කෝපි බිබී වෙලාව කාපු ගමේ කවිකාරය , ගබං ආතා.
කාලය ගත වුණා , හැමදාම මේ තුන්දෙනා එකට පාසල් නිමවී ගෙදර ආවා , හැමදාම තරුණයන් දෙදෙනා අඹ ගසට පොලු ගැසුවා , ගබං ආතා මේ හැමදෙයක්ම කෝපි බිබී බීඩි ඇද ඇද බලන් සිටියා, මේ අතර තව දෙයක් වුණා...ඒ තමයි මේ තරුණයක් දෙදෙනාම මේ තරුණියට ආලය කරන්න පටන් ගැනීම.. නමුත් ඉතින් ලෝක ස්වභාවය අනුව ඇගේ හදවත දිනාගන්න පුළුවන් වුනේ එක තරුණයෙකුට විතරයි.. අනිත් තරුණයා ගේ උත්සාහයත් , හිතේ තිබුන හැගීම් සමුදායත් පොල්ලක් වැදුණු අඹයක් වගේ "චොක්!" ගා බිම වැටුනා.
තමන් ආලය කල තරුණිය තමා කුඩාකල සිටම ආශ්රය කල තමාගේ හොඳම මිතුරාට හිමිවීමේ විරහව මේ තරුණයාට දරාගත නොහැකි තරම් දුකක් වූවා..ඒ දුක කෙතරම් වේද යත් මේ තරුණයා "මින් මතු කෙල්ලන් පසු පස නොයමි" කියා දැඩිව ඉටාගෙන , සදහටම කොලුකාරයෙක් වී ගමේ තරුණ කොල්ලන්ට සීන් කරන්න පටන් ගත්තා !
මේ සියල්ලම උපේක්ෂාසහගතව බලාගෙන සිටි ගමේ කවිකාර ගබං ආතා , කෝපි කඩේ කට්ටිය වටකරගෙන මේ ගැන පොඩි කවියක් කිව්වා. ඉතින් මිතුරනි , දුම්බර මිටියාවතේ අපේ දුක්බර ආදර අන්දරයත් මේ කවියෙන් නිමාවට පත්වෙනවා.. මෙන්න ඒ කවිය..
කොලු දෙදෙනෙක් එක අඹයට පොලු ගැසුවා
ඉන් එක පොල්ලක් ගොස් අඹ යේ වැදුණා
අඹේ කැඩූ එකා බැඳලා පොර ගැසුවා
මිස් වෙච්ච එකා ඉන් මතු කොලු ගැසුවා !
- ගබං ආතා-
